Ham isem atese atin
Hak közüne çekilirim
Dariysam harmanda yakin
Hak közüne çekilirim yar

Fitne düsürür dillere
Zulüm gelir bülbüllere
Dünayayi koydum ellere
Hak sözüne çekilirim yar

Sevdaliyim sevdaliyim
Amma bana yar degil
Asikar etmedim lakin sir degil
Senin için ölmek bana ar degil
Yollar uzadikca kervanim sensin
Lokmanim ilacim dermanim
Sensin ey güzel

SEFAI’yem imanima
Haber edin mihmanima
Yeter ettiler canima
Gökyüzüne çekilirim yar

Yaz gelende başaklar boyun bükse
Kavrulsada biçmem yari görmeden
On sekizbin renge senin deseler
Ak karadan seçmem yari görmeden

Divani iken imdadıma yetseler
Saraya konuktur deyip ditseler
Abu hayat deyu ikram etseler
İç deseler içmem yari görmeden

Naçarıda deli gönül naçarı
Gönül istemiyor yüksek uçanı
Cennet kapısını açıp içeri
Geç deseler geçmem yari görmeden

Aşık sefaiyem açmadan solsam
Sevda pınarından aşk ile dolsam
Topragın bagrında tomurcuk olsam
Bahar gelse açmam yari görmeden

Yesil yaprak döndügünde gazele
Yazin ardi güz görünür sevdigim
Ayrilirken kasim çatmam güzele
Belki aci söz görünür sevdigim

Bilirmisin sevda neden turnanin
Diyarindan kacip giden turnanin
Yükseklerden uçup giden turnanin
Sinesinde köz görünür sevdigim

Nazar eyler enginlerden yüceler
Garip gönlüm simdi neyi heceler
Çoban yildizina hasret geceler
Bu sevdalar az görünür sevdigim

Dagi yaran gögü aglatan vardir
Onsekizbin rengin cümlesi yardir
Varligin yokluktur yoklugun sirdir
Her zerresi toz görünür sevdigim

SEFAI’yem gecelere hilal et
Ister cemal eyle ister celal et
Bir lokma ekmegin yedim helal et
Ölüm bize tez görünür sevdigim!

Dergahı şah olan Taptuk Gönlüne
Varmayan yollarda olur mu Yunus,
Tek bir ses ile seher vaktinde
Esmiyen yollarda olur mu Yunus.

Namert insanların gece düşünde
Haram sofralarında ekmek aşında
Suları kurumuş pınar başında
Turnasız göllerde olur mu Yunus

Kibirli gönülde, görmeyen gözde
Kırılmış kabukta, bozulmuş özde
Destursuz mekanda, manasız sözde
Şükürsüz dillerde olur mu Yunus.

Fitnede, fesatta, yuva bozanda
Ham olanı pişirmeyen kazanda
Ustasız aşıkta, cahil ozanda
İnançsız tellerde olur mu Yunus.

Aşık Sefa-i’yem anında ara
Yanında, canında, kanında ara
Aşk Ocağında yananda ara
Savrulan küllerde olur mu Yunus.

Cemali dolunay gözleri bela
Kaşları bir hançer yarsa yaramı
Gönül avgahında sözleri bela
Tetik düşürmeden vursa yaramı

İlacı dermandı sanan gönlümü
Derdi yudum yudum kanan gönlümü
Gülü kabristandı yanan gönlümü
Deyin ki dağlardan sorsa yaramı

Ya devleti tanırsın
Ya devletsiz kalırsın
Ya soyunu bilirsin
Ya da soysuzlaşırsın

İsteyenler yunus desin
İsteyen varsa yavuz
Özümüzde alplik yatar
Gönlümüzde dervişlik

Türk-İslam davasını yaşarken
Bozkurtçasına azatlanmış dağlarda
Ne istiyorsunuz beyler bela mı?

Sefai’yem ehli tarik gezerim
Ayakları yarık yarık gezerim
Senelerdir gönlü kırık gezerim
Bir tabib gelse de sarsa yaramı

Azizimn su diye ağlar
Mecnun hu diye ağlar
Deryada bir gül açmış
O da su diye ağlar

Ya Türkistan neden ağlar
Ağlar yüreğimi dağlar
Başucumda Musul Kerkük
Anadolum diye ağlar

Azizim su diye ağlar
Mecnun hu diye ağlar
Deryada bir gül açmış
O da su diye ağlar

Gönül dünyasına gidip dönenlerden sor beni
Belki aktır belki kara tutar söyler der beni
Muhabbetin sofrasında kurduk büyük kaleyi
Şu nefsime fırsat verme, fırsat bulup yer beni.

Gece gündüz her dakika senin için harabım
Beni böyle susuz koyan içmediğim şarabım
İster taş de, ister kaya senin için turabım
Kapılara, eşiklere, yollarına ser beni.

Dizlerimde dermanım var biraz zaman ver gayrı
Yüce dağlar belli olsun başa duman ver gayrı
Aşık Sefam yalvarıyor yarab iman ver gayrı
Her dem Allah derim amma niye basmaz ter beni.

Senki güzeller sahisin
Özünü ele vermem
Damla idim göl eyledin
Sözünü ele vermem

Gündüz güne tutsak düstüm
Zindanlara eyvallah
Kara gecenin isigi
Yüzünü ele vermem

Derdim vardir dolu dizgin
Günüm geride kaldi
Bulutlarim çile yüklü
Derdi üstüme saldi

Saçlarimdaki bu aklar
Rengini senden aldi
Ocaginda yanan benim
Közünü ele vermem

Nefesin kabrimin tasi
Saglari yük eyledi
Güz ayi yaprak dökümü
Baglari yük eyledi

Zerre kadar SEFAI’ye
Daglari yük eyledi
Cekerim sonuna kadar
Tozunu ele vermem!

Bağdat neki orda meskan ettiniz
Uç turnam uç eski çağlara doğru
Hele Mecnun sahrasına uğrayın
Ferhat külünk vuran dağlara doğru
Turnaaaaaam turnam

İnin Fuzuli’nin diyarlarına
Ses katın Yunusun ahuzarına
Selam söylen Emrahların pirine
İrşad ile inin bağlara doğru
Turnaaaaaaaaaam turnam

Taptukla Mevlana Yunus’u söyle
Onlarda Dünyayı devretti böyle
Aşık Hasretiden çok selam söyle
Kalbi sadık olan sağlara doğru
Turnaaaaaaaaaam turnam

Karanlığa can düştü
Acı haber yetişti
Ateş sardı her yanı
Sanki alan tutuştu
Uçmağa vardı gönül, emri ferman yürüdü,
Kolum kanadım kırık, ulu kervan yürüdü,
Ay yıldızlı tabutun, nişanında sır gizli
Bülbüllerin feryadı, goncalarda zor gizli
Ben sana sus diyemem, ağla karanfil ağla
Bozkurtların yastadır, şimdi karalar bağla.
Gideri iken semadan, kar düştü çiçeklere
Kerem yangını gibi, ar düştü çiçeklere
Vakit tamam olunca, kapılarını açtılar
Sırattan geçer iken, el eyleyip geçtiler
Sonunda şehitlerin, buluştuğu an geldi
Kapıları açtılar dediler ki han geldi
Saf saf oldu melekler, göründü O’nun yüzü
Hanlar hanı Bayındır, haber saldı her ada
İlteriş’e, Saltuk’a, Kültigin’e Kürşat’a
Orda kavuşma günü, bu tarafta matem var
Payesine ayrılmış, sırrı suret hatem var
Biliriz ki orada seni dostlar ağırlar
Burada yürekler yanık, yanar burda bağırlar
Gözün aydın daracık, gözün aydın Esendağ
Erciyes’te göz yaşı, yetim kaldı Hasandağ
Ardın sıra dualar, tekbir veren gönüller
O an gazi dervişler, hem alperen gönüller
Yemin ettiler yemin, sancağa dikmek için
Toprağı devirmeli, tohumlar ekmek için
Şimdi türbedarların, bayrak tutar gün gece
Dervişlerin, Alplerin orda yatar gün gece
Kimisi toya gider, kimisinde sünnet var
Ora ‘ Türk’ün Türbesi ‘, can olana kıymet var
Sonumuz kara toprak, gün gelirde gideriz
Uzaklarda değilsin, yanımdasın sevdiğim,
Öyle özlemişim ki, canımdasın sevdiğim.

Sefaiyem vay bana!
Canan gitti… can gitti…
Başın sağ olsun Turan
Başbuğ Alparslan gitti! …

Karanlığa can düştü,
Acı haber yetişti,
Ateş sardı her yanı,
Sanki alan tutuştu
Uçmağa vardı gönül,
Emri ferman yürüdü,
Kolum kanadım kırık,
Ulu kervan yürüdü,
Ay yıldızlı tabutun,
Nişanında sır gizli
Bülbüllerin feryadı,
Goncalarda zor gizli
Ben sana sus diyemem,
Ağla karanfil ağla
Bozkurtların yastadır,
Şimdi karalar bağla.
Gider iken semadan,
Kar düştü çiçeklere
Kerem yangını gibi,
Ar düştü çiçeklere
Vakit tamam olunca,
Kapıları açtılar
Sırattan geçer iken,
El eyleyip geçtiler
Sonunda şehitlerin,
Buluştuğu an geldi
Kapıları açtılar
Dediler ki han geldi
Saf saf oldu melekler,
Göründü O’nun yüzü
Hanlar hanı Bayındır,
Haber saldı her yana
İlteriş’e, Saltuk’a,
Kültigin’e, Kürşat’a
Orada kavuşma günü,
Bu tarafta matem var
Payesine ayrılmış,
Sırr-ı suret hatem var
Biliriz ki orada
Seni dostlar ağırlar
Burada yürekler yanık,
Yanar burda bağırlar
Gözün aydın daracık,
Gözün aydın Esendağ
Erciyes’te göz yaşı,
Yetim kaldı Hasandağ
Ardın sıra dualar,
Tekbir veren gönüller
O an gazi dervişler,
Hem alperen gönüller
Yemin ettiler yemin,
Sancağı dikmek için
Toprağı devirmeli,
Tohumlar ekmek için
Şimdi türbedarların,
Bayrak tutar gün gece
Dervişlerin, Alplerin
Orda yatar gün gece
Kimisi toya gider,
Kimisinde sünnet var
Ora ‘ Türk’ün Türbesi ‘,
Can olana kıymet var
Sonumuz kara toprak,
Gün gelirde gideriz
Uzaklarda değilsin,
Yanımdasın sevdiğim,
Öyle özlemişim ki,
Canımdasın sevdiğim.

Sefaiyem vay bana!
Canan gitti… can gitti…
Başın sağ olsun Turan
Başbuğ Alparslan gitti! …

Sehadet ile düserken minareler topraga
Tekbir ile omuz verip kaldirdik gökyúzüne birer birer
Ne yardan geçtik, ne serden geçtik
Törede ne varsa inandik
Hak ölçülerinde
Vurduk kistasa
Kirdik zincirleri

Cuma gecelerinin Yasin’leriyle
Sohbet eyledik gidenlerin ardindan
Agladik
Düsmana göstermeden
Kayalarin yosun tutan tarafinda
Hiçkiriklarimiz rüzgara vermedik ki
Yâdeller, namertler duyup da sevinmesin diye

Bir gün pusaklandik sevda mauzerini
Vurduk vurulduk sevdalarin kör kursunuyla
Yasayamadik
Sevdalarimizdan vazgeçtik
Doyasiya seyredemedik
Yarin hilal kasini
Gözlerine bakamadik
Belki de, gözümüzden kiskandik.

Sonunda
Karanlik geceleri dost tuttuk kendimize
Zifiri zindan odalarda tutsakligi yasarken
Ak kili çekip aldik ak sütün içinden
Derdimizi açtik kara gecelere
Ak duvarlara anlattik çilemizi
Garibim kara geceler
Ak duvarlar öyle dinlediler ki
Niye sustular,
Onu da bilemedik
Sonra döktük kara gecelere
Ak duvarlara üzüldük ki
Derdimiz ile üzüldü diye

Bir gün
Bir seher vaktinde
‘Es-salatu hayrun minen-nevm’ derken ezanlar
Sevdalarin kutsaliyetine
El kaldirdik
Af diledik alemlerin Rabbi’nden

Minberde dinlerken sevdalarin en yücesini
Cami duvarinda satildik
Ucuzlar, soysuzlar tarafindan

Tek çikisli daglarda demir dövülürken
Tekbir gibi ses veren balyozun
Töresini düsünüp durduk her zaman
Gayri mesru günesin yildizlarina inat
Hilal gecelerinin töreleriyle avunduk her zaman

Destur alirken hoca Ahmed Yesevi’den
Alparslan’a Sari Saltuk
Kayi’dan Osman Gazi’ye Seyh Edebâli
Fatih Sultan Mehmed Han Hazretlerine Aksemseddin’in
Kutsaliyetini düsünüp durduk her zaman

Aleme nizam dedik
Yaren tuttuk kendimize
Niceleri yol dostu olmus bize

Sonra yine biz kaldik
Biz kaldik ki
Bu Allah’in davasinda
Bu Türklük davasinda
Bu vatan davasinda
Biz kaldik sevdiklerimizle beraber

Senelerce dert sofrasindan
Bal yedik ekmeksiz
Allah’in davasidir dedik
Diyet istemedik
Egilmedik
Kirildik defalarca
Erkekcesine öldük
Yigitcesine öldük

Ipe giderken satmadik sevdiklerimizi
Kaldirdik hilal sancagini
Yasadik
Yasadik Bozkurt töresini

Ne isyan edersin zülfü sırmalım
Uykular geldi’de kovdumu gözüm
Ahfalına taşın yakar sinemi
Uykular geldi’de kovdumu gözüm

Sular inişine durmaz akarken
Kara bulutlarda şimşek çakarken
Gece karanlıga çıra yakarken
Uykular deldi’de kovdumu gözüm

Besmeleyi çeksem aşın dibinde
Sevdam gizli kaldı kaşın dibinde
Hayalin uyutmaz taşın dibinde
Uykular geldi’de kovdumu gözün

Sevdam yatar sıra sıra toprakta
Gizlidir görünmez yara toprakta
Kuş tüyü yastıkta kara toprakta
Uykular geldi’de kovdumu gözüm

Cemali dolunay gözleri bela
Kaslari bir hançer sarsa yarami
Gönül avgahinda sözleri bela
Tetik düsürmeden vursa yarami

Ilaci dermandi sanan gönlümü
derdi yudum yudum kanan gönlümü
Gülü kapristandi yanan gönlümü
Deyinki daglardan sorsa yarami

Ya devleti tanirsin
Ya devletsiz kalirsin
Ya soyunu bilirsin
Yada soysuzlasirsin

Isteyenler yunus desin
Isteyen varsa yavuz
Özümüzde alplik yatar
Gönlümüzde dervsilik

Türk-islam davasini yasarken
Bozkurtcasina azatlanmis daglarda
Ne istiyorsunuz beyler belami!

SEFAI’yem ehli tarik gezerim
Ayaklari yarik yarik gezerim
Senelerdir gönlü kirik gezerim
Bir tabib gelsede sarsa yarami

Sensin bu gönlümün yönü mekanı
Bende ar olmazdı sen olmasaydın
Ak nergizler sana aksın dağlarda
Balda sır olmazdı sen olmasaydın

Dağlardaki güneş doğmaz aleme
Buluttaki yağmur yağmaz aleme
Gönlümdeki güzel sığmaz aleme
Dünya dar olmazdı sen olmasaydın

Suru sırdan derler suyuma benim
El eyleyen çıkar toyuma benim
Elde güzel çokmuş neyime benim
Gözüm kör olmazdı sen olmasaydın

Kuşlar yuvasından uçar mıydı ki
Bulutlar yağmurdan kaçar mıydı ki
Yaylada çiçekler açar mıydı ki
Dağlar kar olmazdı sen olmasaydın

Dostlarım el oldu senin uğruna
Gözlerim sel oldu senin uğruna
Sefai’yim del oldu senin uğruna
Gurbet zor olmazdı sen olmasaydın

Verselerde dünya malı istemem
Seni ister deli gönül hep seni
Köşkü saray neki çalı istemem
Seni ister deli gönül hep seni

Lokma lokma yutkunduğum aşımda
Gündüz hayalimde gece düşümde
Bir garip sevdadır döner başimda
Seni ister deli gönül hep seni

Senin için dağlar aşar türküler
Senin için yara deşer türküler
Senin için tutsak düşer türküler
Seni ister deli gönül hep seni

Yunus’un denizde yüzdüğü gibi
Koyun kuzusuna gezdiği gibi
Aşığın aşkına yazdığı gibi
Seni ister deli gönül hep seni

Yağmur bulutları döktüğü anda
Dağların dumanı çöktüğü anda
Sabahın güneşi söktüğü anda
Seni ister deli gönül hep seni

Dağlara yürürken yörük kervanı
Varlığın yokluğun sensin devranı
Ne istersin diye gelse fermanı
Seni ister deli gönül hep seni

Rüzgar vursa sarı aliç sallansa
Elmaların yanakları allansa
Ala çördük tadın alıp ballansa
Seni ister deli gönül hep seni

Kıyamet mi kopar murada ersem
Bağban olup goncalarını dersem
Nerde el örmesi bir kilim görsem
Seni ister deli gönül hep seni

Garip Sefai’yem gam kapısında
Muhabbetim haktır dem kapısında
Elif dergahında mim kapısında
Seni ister deli gönül hep seni

Beni böyle deli eden
Yarin açı sözü imiş
Sırat sırat dedikleri
Bir çift ela gözü imiş

Özümüz var özden öte
Sözümüz var sözden öte
Ötelerin ötesinde
Gözümüz var gözden öte

Ataş saranda her yanı
Canana vermişim canı
Bu garibinin kabristanı
Ayagının izi imiş

Özümüz var özden öte
Sözümüz var sözden öte
Ötelerin ötesinde
Gözümüz var gözden öte

Sefaiyem bismillahım
Hem ezelim Hem ervahım
Kıblegahım Secde gahım
Yarin ela gözü imiş

Özümüz var özden öte
Sözümüz var sözden öte
Ötelerin ötesinde
Gözümüz var gözden öte

Feryat figan arsa çikar
Garip daglarda bu gece
Bülbülün dili tutulur
Viran baglarda bu gece

Kurtla kuzu güden yolcu
Gelen yolcu giden yolcu
Biliyonmu neden yolcu
öÖüm saglarda bu gece

Zincirmi vurulmus kola
Konussaydi biraz ola
Yasanmismi acep ola
Eski çaglarda bu gece

Nanay dedi nanay dedi
Toy kuruldu nanay dedi
Herkes deli diyor amma
O herkese nanay dedi

SEFAI gitmem yurdumdan
Gitsem ölürüm derdimden
Daha gitmeden ardimdan
Nazlim aglarda bu gece

Dün seni görende sinem sızladı,
Damarım çekildi dilim lal oldu,
Kara kaşın başkaldırıp bakanda,
Aklım koydu gitti fikrim kül oldu.

Salınır da dağlar taşlar salınır,
Deli çaylar gibi gönlüm bulanır,
Seni görmeyinc ebeynim dolanır,
Bir gün derler bu garip de del oldu.

Kurbanın olayım kurtaran yok mu,
İki kelam etmek garibe çok mu,
Bakışın kılıç mı gülüşün ok mu,
Söküldü ciğerim her yan al oldu.

Güzel seni bir kenara koymayım,
Hayalini syrettikçe doymayım,
Yüzünü görüyüm sesin duymayım,
Kim ne bilsin SEFAİ’e hal oldu.