Bir uçta doğu,
Bir uçta batı.
Bir uçta kağnı,
Bir uçta füze.
Bir uçta yumruk,
Bir uçta atom.
Sırtımız kavi,
Yüreğimiz pek.
Merihte balayı,
Yerde diskotek.
Devir füze devri yavrum,
Yok ikisinin ortası,
Yok orta halli,
Tahterevalli, tahterevalli..

Mehmet ÇINARLI’ya

Demen bana demen; gerçeği, düşü,
Çatladı, yarıldı sabrımın taşı.
Tutuştu içimde aşkın ataşı,
Yanmak istiyorum yandığım kadar…

Demen bana demen, uykudan uyan;
Ruhumda bir derya çalkalanır her an,
Benim için farksız gülen, ağlayan,
Yanmak istiyorum yandığım kadar…

Bana söz etmeyin aşktan, sevgiden,
Ben aşkın, sevdanın kendisiyim ben.
Hem yalan ben’imdir hem de yanan ben,
Yanmak istiyorum yandığım kadar…

Âdem’im, Cennet’ten kovulan ben’im,
Seyit Nesimî’yle soyulan ben’im,
İçip sarhoş olan ayılan ben’im,
Yanmak istiyorum yandığım kadar…

Buyruğumda değil ayağım, elim,
Söyleten kim bilmem, söyleyen dilim,
Beni benden aldı; ben, ben değilim,
Yanmak istiyorum yandığım kadar…

Böyle olur sevda baştan aşınca,
Söylediğin bilmez, TUFAN coşunca,
Cümle kırklar, erenlerin peşince,
Yanmak istiyorum yandığım kadar

Kapattım kapıları karanlıklara
Açtım yeni baştan, sabaha erken
İyiliğe, güzelliğe, mutluluğa

Dünyamıza sevgi getirdim, barış getirdim
Korkuları silip attım yüreklerden

Evlerden, sokaklardan, caddelerden
Süpürdüm pislikleri, kötülükleri
Temiz olsun diye içilen su, solunan hava
Kekik kokulu, nergis kokulu, çam kokulu
Dağ rüzgârları üfledim var gücümle
Büyük kentlerin üstüne…

Ana,baba,sıla,yâr…
Gurbetteyim yastayım şimdi
Gurbet el etti beni tarûmar
Yorgunum,hastayım şimdi.
Acaba şimdi nasıldır sılam?
Çiçekler açmış mıdır oralarda?
Bırakmıyor beni tasa,gam
Hastayım,kaldım ben ahûzarda
Anam,garip anam,canım anam
Öyle çok özledim ki seni
Yine doldurdu içimi tasa,gam
Özledim o güzel,berrak sesini
Gurbetten sılaya bir yol gider,
Bu gurbet beni perişan eder…

sönecek ocakların günahı ben değilim
ölecek çocukların günahı ben değilim
dünyamızı çepeçevre saran kötülüklerin
elleri benim değil, dilleri benim değil

benim değil yapılan bunca saraylar hanlar
konmuşlar ve göçmüşler krallar ve sultanalar
bir düğmeye ölecek milyonların
düğmeye basanların günahı benim değilim

yıldırım yağarsa gökyüzüne göklerden
bir yangın oluşur da, yine başlarsa sen ben
korkmaya başlamışsankendi, kendi gölgenden
yıldırımın, yangının günahı benim değilim

bir gün durup dururken yok olursa bu dünya
olana yahut ölüm, kıyamet denirse ya
ya yeniden inerse nuh’un gemisi suya
koparsa nuh tufanı günahı benim değilim

bir gün olursa eğer olmaz dediklerimiz
bizden uzaklaşırsa bir bir sevdiklerimiz
cayır cayır yakarsa, bizi giydiklerimiz
yananın yakılanın günahı benim değilim

savaşlar sona ermiş büyük barış olmuşsa
hep el-ele verelim bir olalım ulusca
sevelim sevilelim mevlâna’ca yunus’ca
sevilip sevilmeyenin günahı benim değilim

nerde iyilik güzellik varsa, bende ordayım
bir an tutp kurtaran, bir an kendim dardayım
gerçekte bilmiyorum, kimim, neyim, nerdeyim
halden hale girmenin günahı benim değilim

Bir bıçak attım gök yüzüne
Kara bulutları slip süpürdüm
Selâm dedim, yağmur bulutlarına
Sonra yer yüzüne, verimli topraklara
Açları doyurdum, donattım çıplakları
Sevgi oldum yüreklere, duygulara…

Bir bıçak attım gök yüzüne
Dilim dilim kesip indirdim yere
Yıldızları topladım kucak kucak
Mevsimleri dönüştürdüm bahara
Kirli gömleğini soydum dünyanın
Gönlümce yudum arıttım
Tertemiz teslim ettim
Eli kirlenmemiş çocuklara…

Gökyüzünden bulutları kovdular
Boşuna yağmur duası
Ateş düştü canevine dünyanın
Yandı dostlar, yandı,
Kerem’in arpa tarlası..

Yüreği titriyor toprağın, taşın
Tedirgin gökte yıldızlar
Çatlayacak gibi her kafatası
Yandı dostlar, yandı,
Kerem’in arpa tarlası..

Kapandı sımsıkı pencere, kapı
Sızmıyor ne hava, ne ışık, ne ses
Artık birbirinden korkuyor herkes
Bütün işlerimiz oldum olası
Yandı dostlar, yandı,
Kerem’in arpa tarlası..

Körleşti duygular ağlamak niye
Tanrı bile düşünmüyor kulları
Kızgın bir çöldeyiz, ellerde asa
Şeytanın elinde kaldı su tası
Yandı dostlar, yandı,
Kerem’in arpa tarlası..

Başlar kurşun gibi, bakışlar ürkek
Yenilen, içilen zehir, zemberek
Bir çaba ki ölüm dirim çabası
Yandı dostlar, yandı,
Kerem’in arpa tarlası..

Kısaldı bir uçtan bir uca dünya
Artık olmaz, olmaz, her şey olur ya
Hani nerde kaldı Mesih hülyası
Yandı dostlar, yandı,
Kerem’in arpa tarlası..

Ayrı yerlerden gelmişler,
Sıra sıra dizilmişler,
Gör, sona ermiş yolları.

Söyleyemezler ki bileyim,
Nicedir orda hâlleri? ..

Hayalleri ve düşleri,
Bilinmez olmuş işleri,
Konuşmaz mezar taşları.

Söyleyemezler ki bileyim,
Nicedir orda hâlleri? ..

Kimi zengin, kimi fakir,
Görün ki, burda hepsi bir,
Ola ki, Cennet yerleri.

Söyleyemezler ki bileyim,
Nicedir orda hâlleri? ..

Ne usta belli, ne çırak,
İşte burası son durak,
İbret için çevrene bak,
Güzelleri, çirkinleri.

Söyleyemezler ki bileyim,
Nicedir orda hâlleri? ..

Tufan, bilip nideceksin?
Bir gün sen d gideceksin,
Sen de susar söylemezsin.

Söyleyemezler ki bileyim,
Nicedir orda hâlleri? ..

Düşünme gücümü yitirdiğim an,
Sen düşüncem oluyorsun.
Sana koşuyorum senden kaçarken,
Anla, ne olursun? ..

Çelişkiler içindeyim,
Biliyorum, biliyorsun.
Yanardağlar gibi yüreğim, beynim,
Acımasız oluyorsun…

Hem yakınsın bana, hem de çok ırak,
Soyutlayamıyorum seni benden,
Sana bağımlıyım, sana tutsağım,
Kurtar ne olursun?

Biliyorum neyin ne olduğunu,
Eş değerde değil günahla sevap.
Biliyorsun, hayır bilmiyorsun?
Söyleme ne olursun?

Söz götürmez güzelliğin,
Şeytanca oyunlar içindesin.
‘Suç Âdem Baba’nın, Havva Ana’nın’
Deme ne olursun?

Düşünme gücümü yitirdiğim an,
Sen düşüncem oluyorsun.
Sana koşuyorum senden kaçarken,
Anla, ne olursun? ..

Söz söyleyen varsa güzelliğine
Benim gözlerimle görsünler seni
Körler pazarında ayna gibisin
Altının kıymetin sarraflar bilir
Benim gözlerimde görsünler seni.

Ceylanlar, sülünler sana eş değil
Venüs kıskanırdı görseydi eğer
Gökte yağmur yüklü bulut gibisin
Bu incelik, bu güzellik, bu âhenk
Venüs kıskanırdı görseydi eğer…

Sevmişssin çılgınca, sevilmemişsin
Aldıkların verdiğine denk değil
Taşa tohum eken eli boş döner
Gönül yangınını söndürür mü su?
Aldıkların verdiğine denk değil…

Sırılsıklam aşksın, taptaze bahar
Yedirenkli gökkuşağı gibisin
Yaklaştıkça uzaklaşan bir oluş
Öyle candansın ki içten, sevecen
Yedirenkli gökkuşağı gibisin…

Boşalttım Dünyayı insanlardan
Ne savaş kaldı, ne barış
Ne korku kaldı, ne tasa…

‘Böyle şey olmaz’ demeyin
Yeni bir insan
Yeni bir nesil yarattım
Dini bir, dili bir,
Milliyeti bir,
Sevgiyle kardım hamurunu
Kinle nefretle değil…

Öyle ölümcül bakmayın bana ne olur?
Sizi böyle görüp kahroldum zaten…
Kırmışlar dallarınızı,
Kurumuş yemyeşil yapraklarınız…

Sizi ekmek paramla satın almıştım.
Dikmiştim ne ümitlerle,
Su diye delmiştim toprağı, taşı,
Siz boy attıkça artardı gücüm.
Ben de toprağa can attım, siz kök saldınız;
Zerdalim, vişnem, şekerparem, üzüm çıbığım…

Bu toprak benim olsaydı,
Yorulmaz, işler, sulardım.
Çiçek açardınız yine rengârenk,
Gölgenizde rahatlardı yüreğim,
Meyveler toplardım dallarınızdan.
Beraber iken güçlüydük.
Bizi ayırdılar birbirimizden;
Zerdalim, vişnem, şekerparem, üzüm çıbığım…

Bu toprak benim olsaydı,
Yıkılmazdı gecekondum.
Kırılmazdı dallarınız,
Acı duymazdı yüreğim…
Öyle ölümcül bakmayın bana ne olur?
Zerdalim, vişnem, şekerparem, üzüm çıbığım

‘Ağlarsa anam ağlar
Gayrısı yalan ağlar’

İster yalan ağlasın, isterse gerçek
Arkamdan ne anam ağlayacak
Ne elin kızı.

Gelişime kimse sevinmemiş ki,
Giderken arkamdan ağlayan olsun…

Acınmayı sevmedim oldum olası,
Üzülmeye de gerek yok.

Bir gün evvel, bir gün sonra,
Gidecek sırası gelen…

Bugün ben, yarın sen,
Onun için, üzülmeyin, ağlamayın.
Hepinizin yerine ağladım ben…

Mehmet Zeki AKDAĞ’a

Derdimi bir Allah bilir bir de ben,
Hastayım yatağım ateş ve diken.
Bir çiçek koparsa bana gelirken,
Ah gelse sevgilim ziyaretime…

Kopmadan hayattan, henüz son bağım,
Gelin dostlar gelin şu anda sağım.
Yarın kaybolmadan, taşım, toprağım
Ah gelse sevgilim ziyaretime…

Size sesleniyorum cümle insanlar!
Ne olursa olsun dininiz, milliyetiniz,
Bırakın kavgayı, kini, garezi,
Atın silahları ellerinizden
Nedir bu çabanız…öldürmek için?
Ne istiyorsunuz birbirinizden?
Suda balıklar tedirgin,
Gökte yıldızların rahatı kaçtı,
Bir gün yıkılacak ihtiyar dünya, elinizden…

Karıncaları görüyorsunuz,
Ağaçları, kuşları görünüyorsunuz,
Dağlar söz atmıyor birbirlerine,
Bu dünyada her şey yerli yerinde,
Ama biz varız ya insanoğlu,
Hepsi şikayetçi bizden…

İnsan doğduğuna pişman,
Unuttuk sevmeyi, sevilmeyi,
Bir çaba ki bitip tükenme bilmez,
Dünyada kardeşçe yaşamak lazım,
Neden korkuyoruz birbirimizden..

Dost düşman önümde yürür
Bilmedim asıl dostu
Dostların canıma kastı
Beni dostlarım öldürür.

Ağamsın kardaşımsın der
Gülerek kalbime girer
Sinsice için için yer
Beni dostlarım öldürür

Sevmek değil sanki tapar
Uzattığım elim kopar
Bir gün beni apar topar
Mutlak dostlarım öldürür.

Tufan bu derde yok ilaç
Etme kimseyi başa taç
Sana dostum diyenden kaç
Seni dostların öldürür.

Hiçbir çocuk bana baba demedi
Ben hiç baba” olmadım ki..

Baba diyen tatlı sesi
Sokaklarda, komşularda duydum
Sokaklarda, komşularda gördüm onları.
Koşuyorlar, gülüyorlar, oynuyorlardı,
Ana diyorlardı, baba diyorlardı
Koşup sarılıyorlardı boyunlarına
Analar, babalar çocuklarını
Öpüyorlar, okşuyorlar, seviyorlardı;
Hiçbir çocuk içtenlikle, sevecen
Atılmadı, sarılmadı boynuma
Benim hiç çocuğum olmadı ki..
Sevgilerin en kutsalı çocuk sevgisi
Seslerin en güzeli baba diyen ses
Ben hep bu türkülü sesi dinlerim
Ben hep baba diyen sesi duyarım
Bir çocuk bana doğru koşsa uzaktan
Onu, birden sımsıcak ruhumla kucaklarım..

Geceyarısı bir çocuk ağlasa uzaklarda,
Anasından, babasından önce duyarım..

Günün haber saatlerinde,
Radyoda, televizyonda
Dergilerde, gazetelerde
Yollarda, sokaklarda
Öldürüldü, öldü derler
Ah… yavrum derim..

Oysa ne öleni bilirim,
Ne öldüreni.
Çaresiz alıp başımı giderim,
Ağlayan analarla, babalarla beraber
Uykuyu gözlerime haram ederim..
Oysa hiç bir çocuk bana baba demedi,
Ben hiç baba olmadım ki

 
Bir uçta doğu,
Bir uçta batı.
Bir uçta kağnı,
Bir uçta füze.
Bir uçta yumruk,
Bir uçta atom.
Sırtımız kavi,
Yüreğimiz pek.
Merihte balayı,
Yerde diskotek.
Devir füze devri yavrum,
Yok ikisinin ortası,
Yok orta halli,
Tahterevalli, tahterevalli..

 
Gökyüzünden bulutları kovdular
Boşuna yağmur duası
Ateş düştü canevine dünyanın
    Yandı dostlar, yandı,
    Kerem’in arpa tarlası..

Yüreği titriyor toprağın, taşın
Tedirgin gökte yıldızlar
Çatlayacak gibi her kafatası
    Yandı dostlar, yandı,
    Kerem’in arpa tarlası..

Kapandı sımsıkı pencere, kapı
Sızmıyor ne hava, ne ışık, ne ses
Artık birbirinden korkuyor herkes
Bütün işlerimiz oldum olası
    Yandı dostlar, yandı,
    Kerem’in arpa tarlası..

Körleşti duygular ağlamak niye
Tanrı bile düşünmüyor kulları
Kızgın bir çöldeyiz, ellerde asa
Şeytanın elinde kaldı su tası
    Yandı dostlar, yandı,
    Kerem’in arpa tarlası..

Başlar kurşun gibi, bakışlar ürkek
Yenilen, içilen zehir, zemberek
Bir çaba ki ölüm dirim çabası
    Yandı dostlar, yandı,
    Kerem’in arpa tarlası..

Kısaldı bir uçtan bir uca dünya
Artık olmaz, olmaz, her şey olur ya
Hani nerde kaldı Mesih hülyası
     Yandı dostlar, yandı,
    Kerem’in arpa tarlası..