Yıllardır yolunda hasret çekmekten
Ardından ağlayan gözler yoruldu
Bitsin bu ayrılık bitsin demekten
Şarkılar yoruldu, sözler yoruldu

Yırtıldı, eskidi, soldu resimler
Ağaçlarda mahzun kaldı isimler
Gelirsin diye hep geçti mevsimler
Baharlar yoruldu, yazlar yoruldu

Gönlümde sararan güller neylesin
Selam gönderdiğim yeller neylesin
Kemanlar neylesin, teller neylesin
Şarkımızı çalan sazlar yoruldu

Farzet ki bu aşkı yaşamadık seninle
Farzet ki hiçbir geceyi paylaşmadık ikimiz
Farzet ki saçlarını bile hiç okşamadım

Hadi git gözlerime baka baka git
Hadi git hayatımdan çıka çıka git
Hadi git yüreğimi yaka yaka git
Şairler ağlamaz gülüm, şairler ağlamaz

Farzet ki unutulmuş bir şairim köşe başında
Farzet ki hiçbir şiirimi sana yazmadım
Farzet ki hiçbir şarkımda adını bile anmadım

Hadi git sevdiğimi bile bile git
Hadi git bir kaleme sile sile git
Hadi git hiç üzülme güle güle git
Şairler ağlamaz gülüm, şairler ağlamaz

Farzet ki bir kum tanesiyim sahilde
Farzet ki bir çakıl taşıyım yol kenarında
Farzet ki boş bir kibrit kutusuyum ellerinde

Hadi git üzerime basa basa git
Hadi git umutları asa asa git
Hadi git hiç konuşma susa susa git
Şairler ağlamaz gülüm, şairler ağlamaz

Farzet ki yokum artık
Farzet ki öldüm
Farzet ki isimsiz bir mezarım dağ başında

Hadi git saçlarından bir tel bırakmadan git
Hadi git avucumda bir el bırakmadan git
Hadi git baş ucumda bir gül bırakmadan git
Şairler ağlamaz gülüm, şairler ağlamaz.

Mevsim zam mevsimidir
Kalbime de zam var
Önce bir esmereydi
Şimdi ancak üç sarışına Kapısını açar

Ne kadar saklasan halinden belli
Yanan her ateşi duman gösterir
Boş yere gizleme pişmanlığını
Suçlu kim, suçsuz kim zaman gösterir

Sığınma gerek yok bin bir yalana
Teselli kar etmez seven insana
Her şeyi bıraktım ben de zamana
Haklı kim, haksız kim zaman gösterir

Diyecek sözüm var elbet benim de
Ateş yüreğimde, sitem dilimde
Oysa ne umutlar vardı içimde
Yakan kim, yıkan kim zaman gösterir

Zamansız dolsa da saçlarına ak
Kaderi zorlama zamana bırak
Zaten bir rüyadır doğmak yaşamak
Kaderi zorlama zamana bırak

Sevenler sabırla mutluluk bulur
Gün gelir dikenler güller doğurur
Her gecenin elbet sabahı olur
Kaderi zorlama zamana bırak

Beklediğin her gün bir asır olsa
Çektiğin dert değil bin kahır olsa
Sen de güleceksin bir gün nasılsa
Kaderi zorlama zamana bırak

Neyleyim sevgilim sensiz dünyayı
Sen yoksun bu dünya dar gelir bana
Gizlerim herkesten yalnızlığımı
Ayrıldık diyemem zor gelir bana

Geceyi gündüze katar ağlarım
Kadehi şişeyi kırar ağlarım
Sevgilim ben sensiz nasıl yaşarım
Sensizlik ölümden zor gelir bana

Gönlümde öyle bir özleyiş var ki
Sevgilim bu özleyiş bir volkan sanki
Sensizlik içimi öyle yakar ki

AH BU BENİM ZİYAN ÖMRÜM
BOŞA GELDİ BOŞA GİDER
GARİP GÖNLÜM DERTLİ BAŞIM
TAŞA GELDİ -TAŞA GİDER

DERTLER ÇEKTİM DİZİ DİZİ
SIRTIMDA HEP BIÇAK İZİ
KADER VURDU İKİMİZİ
TUŞA GELDİK TUŞA GİDER

YAŞANIR MI BÖYLE YARIM
SENDE KALDI ÖBÜR YANIM
SAYENDE BAK GÖZPINARIM
YAŞA GELDİ YAŞA GİDER

SENLE OLMAK BİR HAYALMİŞ
YALAN DÜNYA KİME KALMIŞ
MEĞER SEVDAN BİR MASALMIŞ
DÜŞE GELDİ -DÜŞE GİDER

SEN HAYATA BEN MEÇHULE
SANA HUZUR BANA ÇİLE
TALİH BİLE SANA BÖYLE
KOŞA GELDİ KOŞA GİDER

SEN YOKSUN YA CAN UYKUSUZ
YAŞIYORUM SANA SUSUZ
SEN GİDELİ BENDE TEMMUZ
KIŞA GELDİ KIŞA GİDER

BANA NELER ÖĞRETMİŞTİN
UNUTMADIM ÖĞRETMENİM
AMA GEL GÖR YİNE ADAM
OLAMADIM ÖĞRETMENİM

EZBERLEDİM HEP DERSİNİ
YAŞATTILAR HEP TERSİNİ
MUTLULUĞUN ADRESİNİ
BULAMADIM ÖĞRETMENİM

İNSANLIĞIN ADI PARA
BU HAYATIN TADI PARA
NE GEREK VAR KİTAPLARA
ANLAMADIM ÖĞRETMENİM

HANİ DOĞRU BÜKÜLMEZDİ?
HANİ HAKLI EZİLMEZDİ?
HANİ DAĞLAR YIKILMAZDI?
YIKILDIM BE ÖĞRETMENİM

DEFTER BAŞKA KALEM BAŞKA
YAŞADIĞIM HAYAT BAŞKA
ŞÖYLE GÜZEL GERÇEK AŞKA
DÜŞEMEDİM ÖĞRETMENİM

SAYGI DEDİM ANLAYAN YOK
VEFA DEDİM TANIYAN YOK
DOSTLUĞU DA BİR BİLEN YOK,
GÖREMEDİM ÖĞRETMENİM

HER ŞEY YERLİ YERİNDE Mİ?
BÜTÜN SIRLAR DERİNDE Mİ?
SUÇ BENDE Mİ-EVRENDE Mİ?
BİLEMEDİM ÖĞRETMENİM

SAKIN GİTMESİN AĞRINA
BİR HEVESİM YOK YARINA
UTANCIMDAN MEZARINA
GELEMEDİM ÖĞRETMENİM

Annemin Ardından

Kemal’in Gemisinde gitti sarıldığım umutlar
İsyanım şimdi HAMİT’İN Makber’indedir
Ağlasam sesimi duyar mı mısralarımda OHHAN VELİ?
Dokunabilir mi göz yaşlarıma inceden?
Ya CAHİT Bir teselli verir mi Yaş Otuşbeş’inden?

İşte eteklerimde bir yığın gümüş yaprak
İşte HAŞİM bakıyorum semaya ağlayarak
İçimde çaresizliğin binbir ahı
İçimde en korkunç yalnızlıklar
FİKRET’im bu gecenin de olur mu sabahı?

Bir el var sonsuzluğa alıyor beni
Bir el var çekiyor beni anılardan
Ya o karanlığı bölen sesler
Uğultular, akisler, gölgeler
Nerdesin? Nerdesin? TECER

Bak bu resme nasıl imrenmedeyim
Sanırım ki gülüyor anı o saadetten bile yoksunum şimdi sen kadar
Ama öyle ya AKİF’İM
Değil yalnız dostlara, sevgililere, analara
Daha nicelerine kucak açar bu topraklar
Yummak ne çare elleri göğe doğru
Söyle hangi gerçekte burca yalan var?
Acımı binlerce şiirin anlatamaz ÜMİT YAŞAR
Ama gel gör ağlayamıyorum gönlümce
Gel gör şuramda nasıl bir yara kanar
Zira; boş değil bu ağıt bu şarkılar
“Ağlarsa anam ağlar, gayrısı yalan ağlar…

Yüreğinin çöllerine
Nehir oldum inanmadın
Saçlarının tellerine
Esir oldum inanmadın

Ben ki asi boyun eğmez
Ben ki çılgın söz dinlemez
Senin için hem de kaç kez
Yaşlar döktüm inanmadın

Diz çökerken dağlar bana
Şimdi taşlar ağlar bana
Hayatımda bir tek sana
Yenik düştüm inanmadın

İnanmadın ne yapayım
Sensizlikmiş senden payım
Tanrı mısın tapayım?
Sevdim seni inanmadın

Sen gönlümün tek sahibi
Sen kavgamın tek galibi
sana uysal çocuk gibi
Teslim oldum inanmadın

Hiçe saydım onurumu
Yere çaldım gururumu
Kucakladım umudumu
Koştum sana inanmadın

Kilit vurdum şu kalbime
Ne geçti ki ah elime?
Bağlanmak mı ne kelime
Öldüm sana inanmadın

İnanmadın ne yapayım
Sensizlikmiş senden payım
Allah mısın ki tapayım?
Sevdim seni inanmadın

Artık gidebilirsin gideceğin yere
Sana kal diyemem
Son ümit senden olsun
Senden olsun son pişmanlık
Hayır diyemem
Bil ki
Seni artık sevemem

O bitimsiz anılar da gelse aklıma
Göz göze diz dize oluşumuz
Birlikte yaşadığımız günler
Geceler de gelse aklıma
Sana dönemem

Her masal gibi bitti bugün
O kısacık mutluluğumuz
Belki yalandı
Belki yalan gibi bir şeydi
Seninle mesut oluşumuz

Şimdi ellerini görüyorum boşlukta çaresiz
Gözlerini görüyorum en acı hüzünlerle dolu
Oysa
Ne kadar yalvarsan da
Ne kadar ağlasan da
Artık EVET diyemem
İnsanlar kendileri çizer kaderlerini
Seni affedemem…

“Şairler de küser”

Yola düşüp sokak sokak arama
Bu dünyada vefa diye birşey yok
Bırak gitsin giden için ağlama
Bu dünyada sevmek diye birşey yok

Her köşede üç beş günlük sevdalar
Bir gün seni bir gün beni oyalar
Yüreklerde yosun tutmuş duygular
Bu dünyada dostluk diye birşey yok

Aşklar gibi bozuldu bak şarkılar
Hani nerde şiir gibi sevdalar
Var diyene benden iyi uykular
Bu dünyada sevmek diye bir şey yok

Nedense isyankar olurum
Bir yolculuk başlarsa yağmurlu bir gecede
Bir siren acı acı öterse vakitsiz
Ve bir kadın görsem saçları dağınık
Bir kadın…mahzun, çaresiz, ümitsiz…

Nedense kederli olurum
Ağlayan bir çift göz bulsam sokaklarda
Bir mendil sallayanı olmazsa ardından
Ve bir adam..küfür etse kadere
Bir adam ..elleri yumruk yumruk hırsından.

Nedense efkarlı olurum
Bir gurbet şarkısı duysam sokaklarda
Bir “ahh” inlese derinden
Ve bir çocuk “baba” derse ansızın
Bir çocuk..Görmeden,sevmeden,bilmeden

Nedense darmadağın olurum
Anılar bir bir dolarken gözlerime
Geçmişe bir yolculuk başlarsa sessiz
Ve ben yılların yorgun yolcusu
Ben ki.. Yitik, ben ki yalnız, ben ki onsuz.

Öyle bakma gözlerime
Dağılmışım yosun gözlüm
Hasretinin denizinde
Boğulmuşum yosun gözlüm

Bir bendesin bir uzakta
Bir özgürsün bir yasakta
Arada bir sarılsak da
Yetmiyor ki yosun gözlüm

Dağlar gibi özlesem de
Hasretinden delirsem de
Bir mum gibi erisem de
Gelmiyorsun yosun gözlüm

Anlatılmaz bir duygu bu
Vazgeçilmez bir tutku bu
Unutulmak tek korkum bu
Bilmiyorsun yosun gözlüm

Gittiğin yerlerden dönmedin geri
Yollara rest çektim isyanlardayım
Kırıldı sonunda sabrımın teli
Yıllara rest çektim isyanlardayım

Beklenen yarınlar kaybolmuş dünden
Ümitler selamı kesmişler benden
Nasılsa bir hayır yok gelecek günden
Kadere rest çektim isyanlardayım

Bu benim talihim sözüm yok sana
Payımı aldım ben sevdadan yana
Hasretinden başka ne verdin bana
Sana da rest çektim isyanlardayım

Yine kar mı yağıyor, kalbe yağsa da ne var
Yine gönlümde ümit, yine gönlümde bahar
Solmayacak bu sevda geçse asırlar
Yine gönlümde ümit, yine gönlümde bahar.

Bir eski dost gibi hatırla beni
Bir selam ver yeter zahmet olmazsa
Unutmuş olsan da eski günleri
Adımı an yeter zahmet olmazsa…

Uğrunda harcadım unutlarımı
Ne yazık bilmedin duygularımı
Yırtmadınsa eğer mektuplarımı
Yeniden aç oku zahmet olmazsa
Hala duruyorsa eski resimler
Arada bir göz at zahmet olmazsa

Anlardın kalbimi bir gelse dile
Senin mirasındır çektiğim çile
Sen beni ben gibi sevmesen bile
Aşkımı bil yeter zahmet olmazsa….

İçimde aşkımın hasret yağmuru
Döktüğüm yaşlara gözler yetmiyor
Sabrım iflas etti bırak gururu
Gönül lisanıma sözler yetmiyor

Dağlar boyun büktü umutlarıma
Çöller deniz oldu duygularıma
Adına yazdığım şarkılarıma
Besteler notalar sözler yetmiyor

Ne günler yaşadım ben bu alemde
Nelerden vazgeçtim ben bir kalemde
Bir sana yenilmek varmış kaderde
Seni unutmaya gücüm yetmiyor

Gurbette sahipsiz bir yolcu gibi
Gideni götürür yollar affetmez
Takvimden dökülen bir yaprak gibi
Düşeni götürür yıllar affetmez

Yoluna halılar serilir sanma
Uğrunda ömürler verilir sanma
Değerin kıymetin bilinir sanma
Düşeni götürür kullar affetmez

Öyle bir dünya bu vefadan yoksun
İsterse kainat servetin olsun
Düştüğün yerlerde sen artık yoksun
Düşeni götürür hayat affetmez…