Bahar gelince,

Pencerelerde neden ağladığımı,

Daha kimseye söylemedim.

Gökyüzünü doldurunca,

Kuşlar çığlık çığlığa,

İçim içime sığmadı,

Nedendir bilemedim.

Acıların sonsuzluğunu tattı yüreğim.

Gökyüzünün mavisiyle bile,

Kendime gelemedim…

Gecelerin yüreğimde başlattığı yangını,

Senelerdir söndüremedim.

Ve ben seni sevdiğimi,

Dert ortağım yıldızlara söyledim,

Sana söyleyemedim… 

 
Musikisi bitti rüzgarın,

Uğultusu başladı.

Şimdi saadet, kapanan bir kapı,

Açılan bir pencere.

Masal kuşları gibi zaman,

Hep saçlarımızda pençeleri.

Yıldızları söndürmüş fırtına…

Sen yoksan, söylesene

Sevgin kalır mı yarına… 

 
Onu düşündüğümü bilse diyorum,

Bilse, düşünmese…

Sevdiğimi bilse yeter diyorum,

Bilse, sevmese…

Hem düşünmemek elde değil,

Hem düşününce sevmemek,

Sevgi sadece dilde değil,

Keşke kalbindekini söylesene 

 
Ellerin ellerimde olsun yeter.

İstersen bakma gözlerime.

Dursuz-duaksız düşünemem belki seni,

Yalnız dert verme gecelerime,

Yapabilirsen sevme beni.

Yıllar gibi yorgun şimdi sevgiler,

Vakit geçti bir kere,

Geçtik yolun yarısını bil ki,

Bağlama ümitlerini bitimsiz gecelere,

Sevildiğine pişman değilsen, ne iyi.

Bil ki ben yalnız sana tutkunum,

Çaresiz değilim, karamsar değilim,

Yeter ki sen üzülme,

İkimize de yeter umudum. 

 
Bir gün sevdiğini anlayacaksın,

Çığlıklar yükselecek yüreğinden.

Gökyüzü çökecek gözlerine,

Akşam kuşları dağıtacak saçlarını,

Baktığın her yer kapkaranlık olacak,

Bir baş dönmesi gibi hatırlayacaksın hatalarını,

Sadece hasretimi içinde duyacaksın,

Ve yaşayacaksın hatıralarını,

Sonra, beni unutacaksın… 

 
Hoşça kal
Solgun ay ışığında
Kaldırımlarında şehveti taşıyan şehir.

Hoşça kal
Karanlık ve uzak gecelerde
Soğuğun öfkesini soluduğu nehir.

Hoşça kal
Tamamlayıp kendini akmaya çalışan damlam
Bilki, sen kurumadan ben asla kurumam

Hoşça kal
Bir kibrit çakımı mutluluğum
Hoşça kal
Uçması yasaklanmış kuşum.
Hoşça kal
Yanımdayken hasretini duyduğum
Hoşça kal
Gözyaşlarında kaybolduğum.
Hoşça kal rüyalarına dalıpta uyuduğum
Hoşça kal
Soğuk gecelerde camlardaki buğum
Hoşça kal
İçimdeki boşluğum
Hoşça kal
Ayrılığı içine sindiremeyen yüreğim
Sevda dalgınlığım
Kalbimin sahibi
Ve her şeyim
Hoşça kal
Hoşça kal
Kendisine kendimi verdiğim…

Nasıl anlatılır
Kalbinin böylesine çılgınca vuruşu
Sen giderken,
Gelişin gibi…
Kimse yalnızlıklara tutsak edemez seni
Sen dipsiz uçurumlarda bırak beni
Çiçekli dal uçlarında kal…
Sen içinde bir daha duyma
Terkedilmiş yüreklerin çığlığını
Hoşça kal
İlk gözağrım
Sana hoşça kal

 
Artık soru sormayacağım sana,

Dilediğini yapmakta serbestsin.

Yaşa yaşayamadıklarını…

Ama unutma,

Zaman her dakika yalnızlıklar yaratır,

Beni dinleme istersen,

Ama hayat bu, ağlatır.

Artık soru sormayacağım sana,

Anlatmak zorunda değilsin yaptıklarını

Sözlerinden belli,

İçinde çığlıklar sakladığın…

Ve aradığın,

Geride bıraktıklarını…

Ama unutma,

Seni kimse sevmedi benim kadar,

Hatıralarıma dokunma ne olur,

Dokunsan ağlayacaklar… 

 
Bir ıslığın ahenginde döner duygular,

Dalar gidersin uzaklara.

Bir martı kanadıyla akşam olur,

Bir meyhanede sabahlarsın,

Yüreğine yerleşir kalır acılar.

Gözlerin yağmurlarla dolar,

Ellerin cebinde düşersin yollara.

Seni uzak gecelerin birinde unutur,

Birinde soluk bir resimle hatırlar.

Sigara dumanlarında şekillenir kahırla,

Çaresizliğine içerlersin.

Ağlarsın, ağlarsın…

Seni deli sanırlar. 

 
Seni hatırladıkça,

Ağlamak geliyor içimden.

Hüzünler titriyor dudaklarımda,

Dağ rüzgarları esiyor yüreğimden,

Gece saçlım,

Gözyaşlarım akmaya başlıyor yanaklarımda,

Ve sen de ağlıyorsun güz çiçeğim,

Hazan sokaklarında…

Eylül yorgunuyum,

Sevda vurgunuyum.

Gidiyorum, güneş yanaklım,

Ölümüne bir aşk bu bendeki,

Sadece sende takılı kaldı aklım…

Mektuplarımdaki gözyaşlarımı,

Güzel günlere saklayacağım.

Aynı yerde yıldızlı bir gecede,

Seninle aynı yıldızı paylaşacağım.

Benim için varsa yoksa sensin,

Kendime sensizliği yasaklayacağım…

Eylül yorgunuyum,

Sevda durgunuyum.

Güz gözlüm,

Gönül sözlüm.

Gidiyorum…

Ama bil ki ömrümü sana adadım,

Seni ölümüne seviyorum…  

 
Solgun bahçelerde yapayalnız gezmek bana zor gelirdi,

Baharı uğurlayan kuşlar bile bunu bilirdi.

Seninle gezmekten zevk duyardım, heyecanlanırdım,

Sanki hemen ellerimi tutuvereceksin sanırdım.

Sen çılgın gülüşlerde saklı hüzünler gibiydin,

Hayallerimi süsleyen güzel günler gibiydin. 

 
Şimdi artık her zaman, her yerde yalnız sen varsın,
Baharın terkettiği bahçelerde yine yalnız sen varsın.

Seni ne kadar çok sevdiğimi anlıyorum, senden uzaklaştıkça
Hayal bahçelerde uçuşan yapraklara baktıkça.

Sen hep böyle gerçekleşmeyen hayallerde kaldın,
Dert ortağımdın, beni yeni dertlere yine sen saldın. 

 
Çaresizliğimin çığlığı bu,
Senelerdir içimde kapalı kalan,
O kül rengi sabahlardan…

Bu acıyı taşıyamazsa kalbim
Korkarım…
Gözlerime rezil olurum
Nilüferlerdir böyle bembeyaz,
Gözyaşları içinde sereserpe açan,
Ve ben seni gözyaşlarımda bulurum…
Çarem yok, ağlamaktan başka,
Kalbini açtığın günden beri
Sevgime direnen aşka…

Bir gün göremeyeceksin beni,
Gözbebeğinden süzülen kristal bakışlarda….
Teselli etmeyecek dökülen gözyaşların
Yine burkulacak yüreğin,
Acı bir çığlık kopacak içinden,
Ve aklına gelecek bana yaptığın hataların…
Pembe şafaklar, karanlık gecelerde gizli,
Ayrılmak istiyorsun biliyorum,
Yağmur bulutundan…
Sakın verme kalbini yeni bir aşka,
Ben katlanırım ayrılığa,
Her gün yeniden ölerek,
Ama elimden bir şey gelmez,
İçten içe ağlayarak,
Susmaktan başka.

-Baharlar Sakladım Dudaklarımda isimli kitabından

 
Bir gün yenik düşmesin yine sevdamız siyaha,
Gözyaşıyla anlatılmasın yalanlar bir daha.

Bir ikindi serinliğinde ömrümüzü gölgeler sarmasın,
Gecenin en karanlık yerinde yine sen varsın.

Hiçbir zaman sonu gelmesin bu düşüncelerin,
Kimse olmasa da ben dostu kalayım gecelerin.

Biliyorsun gözyaşına sığmaz ayrılık inleyişlerde,
Kavuşmak tutsaktır sabırsız bekleyişlerde.

Zamanın ellerinde yalnızlıklar ateş, ayrılıklar kor,
Aynalardaki yorgun benim, istersen yüreğine sor…

-Ayrılık Gözyaşına Sığmaz isimli kitabından

 
Gün ışığına söyle
Boğamaz içimin karanlığını,
Hep yağmurun sesine karışır,
Hüzün dolu bir şarkı.
Ve hep bir şeyler eksik kalır,
Sende ben,
Bende sen…
Umutsuzca özleriz birbirimizi….

Gün ışığına söyle
Gökyüzü çılgın mavileri de bilir.
Atamadıkça birbirimizi yüreğimizden
Ve vurdukça yüreğimiz birbirimizi
Sokakları sarmışken yağmur bulutları
O çılgın bir mavi yüreğimizde dururken,
Gülüşlerim çok uzaklarda kalır.
İçimdeki tamtamlar ayrılık çığlıkları atar,
Ama bu hayattan çalınmış zamanlar.
Bizi yine ayıramazlar.

Gün ışığına söyle
Vedalar kavuşmak içindir,
Bir yanılgı,
Bir saçmalık,
Bir pişmanlık değil,
Bu bir sevgi,
Belki ölümsüz de değil.
Her şeyimizi kaybettiğimiz bu hayatta.
Hep bir şeyler eksik kalacak bil…
Bende sen,
Sende ben…
Bu yaşadığımız dayanılmaz hasret,
Ayrılık değil…
 

-Ayrılık Gözyaşına Sığmaz isimli kitabından