Her öykü
en az bir kötü
içerir,
içermeli

İçermeli
ve içerlememeli
kötü düşüncelere,
katılmadığımız
söylemlere
kaygılara.

Kaygı yada korku
insana tanrıdan birer armağan.

kendinden
farklı olsun istemiş
ve oldurmuş
tanrı yada tanrılar.

Ve insan korkuya
korkuda insana dair

işte demiş tanrı yada tanrılar
belki de Sokrates.
bu noktada sen başlıyorsun.
yüzleşmek ve aşmak.
aşmak yada aşmamak
olmak yada olmamak

sen,
olmanın mücadelesini
verdin ve kazandın.

bizde kazanmak
keyif değil bir tanem
yepyeni mahkumiyetler

bizde varmak;
yeni hedefe
bilet almak için verilen
kısa bir mola,
ve sonsuza dek mücadele
sürüyor ve sürecek
beyinde
evinde
sokakta

aşmak yada aşmamak
olmak yada olmamak
işte
bütün mesele

Ne olacak söyleyeyim,

Öncelikle aşık olacağız her gün yeniden.
Her gün birine yada başka birine.
Hep anlamlar yükleyeceğiz güne ve düne.

Özgür olacağız örneğin düşünürken
Bırakacağız şu teknik adam yalın bakışını
En yalın yaşamımızı dahi süsleyeceğiz ve
Anlamlandıracağız yaşamı en anlamsız anında dahi

Ve aşık olacağız yeniden her gün
Birine yada başka birine

Kendimize putlar yapacağız tapacak,
Bir vuruşta yıkacağız ertesi gün yaptığımız putları
Yeni putlar gelecek ertesi gün
Ve daha ertesi
Yıkılması an meselesi

Yani aşık olacağız yeniden her gün
Birine yada başka birine

Doğaya bakacağız, çevreci şefkatini bırakıp
Bir parçası olduğumuz sorumluluğu ile
Bir parça olmaktan öteye gitmeyecek iddiamız.

Hep birşeyler bekleyeceğiz
Çok şey olacak
Önce biz çoğalacağız ve çok olacağız

Yani aşık olacağız yeniden her gün
Birine yada başka birine

Ulucanlarda
uluyacan diyenlere
direnen
on can
can verdi
toprağa, suya
Işık oldu
güneşe.

Ulucanlarda
ışık oldu
on can
uyuyacan diyenlerin
emrine
uyarken
biz
çoğunluk
sessiz.

Yaş Otuzu geçti mi
fark etmez

Her yılın aynı heyecana
bir ilave
kat sadece

Söylenmez otuzundan sonrası
ömrün,
gizlenir.

Bazen yaşlanma korkusu,
bazen artan kırışıklık
bazen beğenilememe

Deprem gibi otuz
ve otuzdan sonrası

Depremde evi yıkıldı
ve umudun altında
kaldı ise
binlerce can
ve yaşlanamadı
ve diyemedilerse
Denmesi zor yaşları
ve gizleyemedilerse
otuzundan sonrasını
ömrün

Yani ömürleri topyekün
gizlendi ise
Üzerlerine yıkılan
umutları altında

Sen söyle !
Bir zaferi anımsatan
30 ağustostaki doğumunu
her yılıyla hemde

hemde her günü
her düşü
ve her gülüşüyle
gülümseyerek söyle
otuz sekiz yaşının
otuz sekiz ömre
bedel olduğunu.

Bizi düşünüyorum
beni bırakıp
hangi kavşakta rastladık birbirimize
ve çarpıştı arabalarımız karakolluk olduk

hangi paralel iki çizgi kesişti
hangimiz dik kenardı
hangimiz yatay

hangi dağda vurulduk
üç beş gram metal vücutlarımızda
aşkımızdan bir kan damlası
düştü kimliklerimize

hangi çocuğun gözlerinde ışıktık
öğrendik sevmeyi yalınayak
bir gece yarısı
yukarda ay ışığı
özlemlerimiz

hangi ülkede anıt
kule yada mabet oldu aşkımız
efsaneler yazılan uğruna
yürekler tarafından

quo vadis
nereye gidiyoruz
beraber el ele
yalın ayak yüreğimiz
gülümseyen yüzlerimizle

bilmiyoruz
bilmekte istemiyoruz.

Seni beklerken
birtanem,
Bir tane düşündüm.

Gözlerin kadar güzel,
ışığın kadar aydınlık

Bulamadım.

Seni beklerken bir tanem
düşümü bekledim
gerçeğimi yaşadım.

En güzel beklemek
en güzeli beklemek
idi
seni beklemek.

Ve en güzel dut ağacının altında
beklerken seni bir tanem
dünü düşündüm
evvelsi günü

Dün Hiroşima
evvelsi gün tiner
ve sevgisiz eller.
Ellerini düşündüm bir tanem
seni beklerken
bir çocuk düşü kadar yumuşak
ve sevgi dolu

Beklerken seni bir tanem
bir tane düşledim
ellerin
bir gerçeğimiz
çocuklar
ve yüreğimizde
umutlar

Seni beklemek
sana kavuşmak bedelli
en güzel işti
yaptığım

Düşünün ulaştığı
Ulaşın düşündüğü
ile aynı olmaması
Ulaş’ı düşündürdü

Ulaş düşündü
düşünü söyledi,
düşü ütopya
düşü Tanrı
Tanrısı düştü

Düşündü
düşüncenin ulaştığı
noktayı ötelemek
için.

İçine sığmayan
düşünü
söyledi
suçlandı,
bozduğundan
alışılmış düşleri

Şimdi içerde
yine düşünüyor
düşünceyi ötelemek için
buraya düşmeye
değer miydi?

Sen bana vardığında,
ben sana vardım.

sen bana var
ben sana yok
olamazdı
çünkü vardım.

var olmanın
sınırsız sevinci
sevgi seli
sevgiliye

hiçbir şey
yoktan var olamazdı

Sen bana varmadan
önce de vardın

yokların arasında
sen beni gördün
ve bana vardın

var oluşçu sendin
var eden sen oldun

seni sevmek,
sana varmak,
ya da var olmak
hepsi aynı aslında.

Özlemi indirdik falezlerden,
yüreğimize ellerimizle.

Gecenin karanlığı
6 yürekten gelen ışıkla aydınlandı.
ve her yer gündüz
ve özlemlerimiz
indirdiğimiz, sevgimizin tam ortasına.

Bin öykü yaşamış özlemimiz küsmüştü
ki tüm insanlığa
bir el verdik.
elimizi tuttu.
aşağı indi.

aşağı indi
çünkü çok yukarıdaydı.
çünkü biz çok aşağıdaydık.
uyuyabildik özlemimizi hissedemeden günlerce.
biz çok aşağıdaydık ve o çok yukardaydı.

özür diledik.
af istedik.
sorumsuzluğumuzdan utandık.
direnişini örnek aldık.
özlemimiz direndi biz direnemedik.

Sadece direnişini örnek aldık.
O her şeye rağmen dedi.
ve bizi affetti.
affedildik.
affetmeyi öğrendik.
Adı neden özlemdi.
neye özlemdi.
neden özlemler bitti
ve özlem rafa kaldırılır gibi falezlerde bırakıldı.
bilemedik.
şaşkındık.
şaşkınlığımız uzun sürdü.
konuşamadık.
karanlığa alışan gözlerimizle seslenmeye başladık.
seslendik.
söz verdik.
Hayallerimiz vardı.
özlemlerimiz kadar önemli.
sınırsız sanırdık.
Görülen gece hayallerimiz sınırlarını aştı.

Büyük Umutlar Caddesi’ndeki hiçbir ev benim değil

Hindistanım yok benim, bende Nil kıyısı yok

Adım yok afişinde çok tutulan bir filmin

Bana değil tufanı andıran bu alkışlar

Her zaman iyi gelirdi Ülkü Tamer okumak

O da iyi gelmiyor nedense şu sıralar

Ankara manzaralı Çankaya sırtlarım yok

Gitaristi değilim ünlü bir topluluğun

Bisikletle dünya turu düşlemiyorum artık

Sallamayı bilmiyor bindiğim kör salıncak

Karada yüzmesini öğrenemeyen gemiyim

Bu yüzden trenlerim İstanbul’a kalkacak

Çok isterdim Çin Seddinin mimarıyla konuşmayı

Kanat ile pençe arasına sıkışmış kartal ağzıyla

Bütün bunlar olmadı Madrit’e gidemedim

İçimdeki dansına ara verdi İspanya

Haydar gel çay içelim konuşalım aşklardan

Seni bilmem ama ben çok kötüyüm

Moskova kışı gibiyim bu yaz gününde

Taşla doldurulmuş bir kuyu göğsüm.

Sen bana vardığında,

ben sana vardım.

sen bana var

ben sana yok

olamazdı

çünkü vardım.

var olmanın

sınırsız sevinci

sevgi seli

sevgiliye

hiçbir şey

yoktan var olamazdı

Sen bana varmadan

önce de vardın

yokların arasında

sen beni gördün

ve bana vardın

var oluşçu sendin

var eden sen oldun

seni sevmek,

sana varmak,

ya da var olmak

hepsi aynı aslında.

Düşünün ulaştığı

Ulaşın düşündüğü

ile aynı olmaması

Ulaş’ı düşündürdü

Ulaş düşündü

düşünü söyledi,

düşü ütopya

düşü Tanrı

Tanrısı düştü

Düşündü

düşüncenin ulaştığı

noktayı ötelemek

için.

İçine sığmayan

düşünü

söyledi

suçlandı,

bozduğundan

alışılmış düşleri

Şimdi içerde

yine düşünüyor

düşünceyi ötelemek için

buraya düşmeye

değer miydi?

Seni beklerken

birtanem,

Bir tane düşündüm.

Gözlerin kadar güzel,

            ışığın kadar aydınlık

Bulamadım.

Seni beklerken bir tanem

            düşümü bekledim

                        gerçeğimi yaşadım.

En güzel beklemek

            en güzeli beklemek

                                     idi

                        seni beklemek.

Ve en güzel dut ağacının altında

            beklerken seni bir tanem

                        dünü düşündüm

                                     evvelsi günü

Dün Hiroşima

            evvelsi gün tiner

                        ve sevgisiz eller.

Ellerini düşündüm bir tanem

                                     seni beklerken

bir çocuk düşü kadar yumuşak

                                     ve sevgi dolu

Beklerken seni bir tanem

            bir tane düşledim

                                     ellerin

            bir gerçeğimiz

çocuklar

            ve yüreğimizde

                                     umutlar

Seni beklemek

            sana kavuşmak bedelli

                        en güzel işti

                            yaptığım.

Bizi düşünüyorum

beni bırakıp

hangi kavşakta rastladık birbirimize

ve çarpıştı arabalarımız karakolluk olduk

hangi paralel iki çizgi kesişti

hangimiz dik kenardı

            hangimiz yatay

hangi dağda vurulduk

üç beş gram metal vücutlarımızda

aşkımızdan bir kan damlası

düştü kimliklerimize

hangi çocuğun gözlerinde ışıktık

öğrendik sevmeyi yalınayak

            bir gece yarısı

yukarda ay ışığı

özlemlerimiz

hangi ülkede anıt

kule yada mabet oldu aşkımız

efsaneler yazılan uğruna

            yürekler tarafından

quo vadis

nereye gidiyoruz

beraber el ele

yalın ayak yüreğimiz

gülümseyen yüzlerimizle

bilmiyoruz

bilmekte istemiyoruz.

Özlemi indirdik falezlerden,

yüreğimize ellerimizle.

Gecenin karanlığı

6 yürekten gelen ışıkla aydınlandı.

ve her yer gündüz

ve özlemlerimiz

indirdiğimiz, sevgimizin tam ortasına.

Bin öykü yaşamış özlemimiz küsmüştü

ki tüm insanlığa

bir el verdik.

elimizi tuttu.

aşağı indi.

aşağı indi

çünkü çok yukarıdaydı.

çünkü biz çok aşağıdaydık.

uyuyabildik özlemimizi hissedemeden günlerce.

biz çok aşağıdaydık ve o çok yukardaydı.

özür diledik.

af istedik.

sorumsuzluğumuzdan utandık.

direnişini örnek aldık.

özlemimiz direndi biz direnemedik.

Sadece direnişini örnek aldık.

O her şeye rağmen dedi.

ve bizi affetti.

affedildik.

affetmeyi öğrendik.

Adı neden özlemdi.

neye özlemdi.

neden özlemler bitti

ve özlem rafa kaldırılır gibi falezlerde bırakıldı.

bilemedik.

şaşkındık.

şaşkınlığımız uzun sürdü.

konuşamadık.

karanlığa alışan gözlerimizle seslenmeye başladık.

seslendik.

söz verdik.

Hayallerimiz vardı.

özlemlerimiz kadar önemli.

sınırsız sanırdık.

Görülen gece hayallerimiz sınırlarını aştı.

Yaş Otuzu geçti mi

fark etmez

Her yılın aynı heyecana

bir ilave

kat sadece

Söylenmez otuzundan sonrası

ömrün,

gizlenir.

Bazen yaşlanma korkusu,

bazen artan kırışıklık

bazen beğenilememe

Deprem gibi otuz

            ve otuzdan sonrası

Depremde evi yıkıldı

ve umudun altında

kaldı ise

binlerce can

ve yaşlanamadı

ve diyemedilerse

Denmesi zor yaşları

ve gizleyemedilerse

otuzundan sonrasını

ömrün

Yani ömürleri topyekün

gizlendi ise

Üzerlerine yıkılan

umutları altında

Sen söyle !

Bir zaferi anımsatan

30 ağustostaki doğumunu

her yılıyla  hemde

hemde her günü

her düşü

ve her gülüşüyle

gülümseyerek söyle

otuz sekiz yaşının

otuz sekiz ömre

bedel olduğunu.

Ulucanlarda

uluyacan diyenlere

direnen

on can

can verdi

toprağa, suya

Işık oldu

güneşe.

Ulucanlarda

ışık oldu

on can

uyuyacan diyenlerin

emrine

uyarken

biz

çoğunluk

sessiz.

Ne olacak söyleyeyim,

Öncelikle aşık olacağız her gün yeniden.

Her gün birine yada başka birine.

Hep anlamlar yükleyeceğiz güne ve düne.

Özgür olacağız örneğin düşünürken

Bırakacağız şu teknik adam yalın bakışını

En yalın yaşamımızı dahi süsleyeceğiz ve

Anlamlandıracağız yaşamı en anlamsız anında dahi

Ve aşık olacağız yeniden her gün

Birine yada başka birine

Kendimize putlar yapacağız tapacak,

Bir vuruşta yıkacağız ertesi gün yaptığımız putları

Yeni putlar gelecek ertesi gün

Ve daha ertesi

Yıkılması an meselesi

Yani aşık olacağız yeniden her gün

Birine yada başka birine

Doğaya bakacağız, çevreci şefkatini bırakıp

Bir parçası olduğumuz sorumluluğu ile

Bir parça olmaktan öteye gitmeyecek iddiamız.

Hep birşeyler bekleyeceğiz

Çok şey olacak

Önce biz çoğalacağız ve çok olacağız

Yani aşık olacağız yeniden her gün

Birine yada başka birine.

Her öykü

en az bir kötü

içerir,

içermeli

İçermeli

ve içerlememeli

kötü düşüncelere,

katılmadığımız

söylemlere

kaygılara.

Kaygı yada korku

insana tanrıdan birer armağan.

kendinden

farklı olsun istemiş

ve oldurmuş

tanrı yada tanrılar.

Ve insan korkuya

korkuda insana dair

işte demiş tanrı yada tanrılar

belki de Sokrates.

bu noktada sen başlıyorsun.

yüzleşmek ve aşmak.

aşmak yada aşmamak

olmak yada olmamak

sen,

olmanın mücadelesini

verdin ve kazandın.

bizde kazanmak

keyif değil bir tanem

yepyeni mahkumiyetler

bizde varmak;

yeni hedefe

bilet almak için verilen

kısa bir mola,

ve sonsuza dek mücadele

sürüyor ve sürecek

beyinde

evinde

sokakta

aşmak yada aşmamak

olmak yada olmamak

işte

bütün mesele.